vijayakanth

தமிழ்சினிமாவில் எந்த வாரிசுக்கும் இப்படியொரு நிலைமை வந்திருக்காது. ஆனால் விஜயகாந்த் மகன் சண்முக பாண்டியனுக்கு வந்தது! அவர் அறிமுகமான முதல் படமான ‘சகாப்தம்’, ரசிகர்கள் பலரும் கூடி கூடி ‘வச்சு செய்யுற’ விதத்தில்தான் இருந்தது. ஒருகாலத்தில் ரஜினிக்கே தண்ணி காட்டிய கேப்டன், தன் மகன் விஷயத்தில் ஏன் இப்படியொரு படத்தை ‘ச்சூஸ்’ செய்தார் என்கிற குழப்பத்திற்கு இன்று வரை விடையில்லை.

ஆனால் அப்போது ‘சகாப்தம்’ படப்பிடிப்பில் ஒவ்வொரு விஷயத்திலும் அவர் மூக்கை நுழைத்ததுதான் அப்படியொரு திராபையான படம் உருவாக காரணமாக இருந்தது என்பதை சற்று தாமதமாக புரிந்து கொண்டது உலகம். நல்ல இயக்குனர்களை தேர்வு செய்து தன் மகனை அவர்கள் வசம் ஒப்படைத்திருந்தாலே அவர்கள் குறைந்தபட்ச உத்தரவாதத்துடன் ஒரு படத்தை உருவாக்கிக் கொடுத்திருப்பார்கள். ஆனால் ‘நம்ம சொல் பேச்சு கேட்கிற ஒரு பையன் இருந்தா போதும்’ என்று டைரக்டர்களை தேடிய கேப்டனுக்கு, இப்படிதான் விதி உச்சந்தலையில் உட்கார்ந்து விளையாடும். நடுவில், “எவனும் வேணான்டா. நானே என் பையனை இயக்குவேன்” என்று அவரே களத்தில் இறங்கியதெல்லாம் அட்ராசிடியின் உச்சம். ஆனால் அதற்கப்புறம் எடுக்கப்பட்ட ‘தமிழன் என்று சொல்லடா’ படத்திலும், தன் மூக்கை பீரங்கி வேகத்தில் நுழைத்தாராம் கேப்டன். அந்தப்படமும் பாதியிலேயே நிற்கிறது.

இந்த நிலையில்தான் பூ, அவள் பெயர் தமிழரசி போன்ற தரமான படங்களுக்கு ஒளிப்பதிவு செய்த பி.ஜி.முத்தையா இயக்குனர் ஆகியிருக்கிறார். இவர் சொன்ன கதை விஜயகாந்த் மற்றும் அவரது குடும்பத்தினருக்கு பிடித்துப் போனதால், உடனே கால்ஷீட் சண்முகப்பாண்டியனின் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.

ஜல்லிக்கட்டு வாடிவாசல் பேக்ரவுண்டில் சண்முகப்பாண்டியன் நிற்பது போன்ற முதல் ஸ்டில்லே இந்தப்படம் தேறிவிடும் என்கிற நம்பிக்கையை கொடுத்திருக்கிறது. இருந்தாலும் முந்தைய படங்களில் மூக்கை நுழைத்தது போல இதிலும் நுழைக்காமல் இயக்குனருக்கு முழு சுதந்திரம் கொடுத்தால், சினிமாவில் விஜயகாந்தின் புகழ் அவரது மகனால் காப்பாற்றப்படும்.

மதுர வீரன் என்று இப்படத்திற்கு பெயர் வைக்கப்பட்டுள்ளது. மற்ற மாவட்டத்திலும் ரசிக்கிற மாதிரி இருக்கட்டும்!